Het Radio Filharmonisch Orkest in de pers, seizoen 2011/2012:
Otto Ketting blij met uitvoering Zesde Symfonie:
"Ik was buitengewoon positief over de uitvoering door het Radio Filharmonisch Orkest. Ze speelden met net zoveel inzet als wanneer het een stuk van Beethoven of Stravinsky was geweest. Ook de jonge dirigent James Gaffigan deed het uitstekend. Het kwam aan bij het publiek, er volgde kolossaal applaus. Tevoren vraag je je af of een compositie van drie kwartier goed in elkaar zit qua lengte en opbouw. Het bleek te werken zoals ik had gehoopt. Er waren veel collega’s, ook. Ik zag Louis Andriessen, Peter-JanWagemans, Martijn Padding. Het is niet per se gebruikelijk dat een wereldpremière die aandacht uit de muziekwereld krijgt, maar bij de ZaterdagMatinee kun je ervan uitgaan dat de kwaliteit is gegarandeerd, dat er geen plichtmatige uitvoering klinkt. Wel is de eenmaligheid jammer." (NRC Handelsblad, Floris Don, 6 januari 2012)
Première Zesde Symfonie Otto Ketting & Derde Pianoconcert Rachmaninov (solist: Denis Matsuev) o.l.v. James Gaffigan, NTR ZaterdagMatinee 4 februari 2012:
"In de finale verwijst Ketting naar Ravels ’Boléro’, zoals hij her en der citeert uit eigen werk. Het boeit van de eerste tot de laatste minuut en het Radio Filharmonisch Orkest onder leiding van James Gaffigan speelt het alsof het al jaren op het repertoire staat. Moge het inderdaad repertoire houden.Het orkest kwam bijna adem en volume tekort om Denis Matsuev bij te benen in het Derde pianoconcert van Rachmaninov. De boomlange Rus heeft net zulke grote handen als de componist. Geen overbodige luxe in dit hondsmoeilijke concert. Zijn interpretatie is een buitengewoon enerverende combinatie van spierballen en een overweldigende sonoriteit, met veel nadruk op donderende bassen en flitsend passagewerk. De vlammen lijken uit de vleugel te slaan. Het publiek reageerde laaiend enthousiast en kreeg één toegift: de ’Muzikale snuifdoos’ van Ljadov. Zelfs 1,92 meter kan delicaat als een speeldoosje klinken." (De Telegraaf, Eddie Vetter, 6 februari 2012)
NTR ZaterdagMatinee 14 januari 2012 met De Raaff, Brahms en Dvorák o.l.v. Jaap van Zweden:
"Hoe vaak hoor je nou een concert waarvan je meteen denkt: ja, vijf ballen. Wat grenzeloos subtiel, wat stampend opwindend! Waarna alle toehoorder nafluitend en met glanzende ogen de zaal verlaten. Jaap van Zweden bezorgde dat vijfballengevoel dit weekend als invaller in de ZaterdagMatinee. In Dvoráks Negende Symfonie ('Uit de nieuwe wereld') nota bene, zo'n werk dat de meeste concertbezoekers kunnen dromen. (...) Er zijn op dit moment maar weinig dirigenten en orkesten die zó muziek maken als Jaap van Zweden en het Radio Filharmonisch Orkest." (NRC Handelsblad, Mischa Spel, 17 januari 2012)
"In Dvoráks Negende liet Van Zweden weer horen wat hij vermag als hij echt gedreven is. Hij speelde de onstuimige aspecten van het werk sterk uit tegen gewichtloze verdroomde onderdelen, maar hield de rondkolkende melodieën vakkundig binnenboord." (de Volkskrant, Frits van der Waa, 17 januari 2012)
NTR ZaterdagMatinee 10 december 2011, met o.a. Salome van Richard Strauss
De Telegraaf (13 december 2011): "Wat Edo de Waart en zijn musici presteren, is in één woord verpletterend."
NRC Handelsblad (12 december 2011): "Richard Strauss’ grootse eenakter Salome (1905) kreeg een uitstekende concertante uitvoering door het Radio Filharmonisch Orkest onder eredirigent Edo de Waart."
Het Parool (12 december 2011): "Het Radio Filharmonisch Orkest had alles in huis wat nodig is en dirigent Edo de Waart is een liefhebber van dit repertoire. Hij is gepokt en gemazeld in dit soort grootschalige opera's, hij houdt van zangers en hij weet wat theater is."
NTR ZaterdagMatinee 26 november 2011, met o.a. Eerste Symfonie van Brahms
"De Dritte Musik für Violine und Orchester (1993) die zaterdag in de NTR Matinee tussen Berg en Brahms werd geklemd, is een typerend voorbeeld van die unieke Rihmmuziek. (...) Het is uiteindelijk de combinatie van ongebreidelde muzikale fantasie en de wel degelijk strak gereguleerde compisitorische beheersing die dit stuk zo spannend maakt.
Dan helpt het ook als het zo goed wordt uitgevoerd als zaterdagmiddag. Tasmin Little is een prachtvioliste die volkomen natuurlijk door dit ruige landschap dwaalt, en bovendien niet in de valkuil ven en te fors opgeschroefde toon verviel.
Lothar Zagrosek slaagde erin in de drie delen uit Alban Bergs Lyrische Suite de strijkers van het Radio Filharmonisch Orkest prachtig te laten kleuren in een uitstekend gestructureerde interpretatie en gaf ook Rihms muziek perfect de lading die ze moet hebben. Brahms' Eerste symfonie kreeg een even sterke uitvoering." (Het Parool, Roeland Hazendonk, 28 november 2011)
over debuut dirigent Diego Matheuz en violiste Nicola Benedetti (De Vrijdag van Vredenburg, 18 november 2011):
"Nicola Benedetti famously won the BBC Young Musician of the Year competition in 2004 playing this concerto. If that performance was anything like the one we saw on Friday, her victory was much deserved. Her playing is subtle and very emotional; you can hear that she knows the piece incredibly well – there are no little moments of doubt, only one continuously great performance. (...) Almost as young was conductor Diego Matheuz, who made his debut conducting the Radio Philharmonic Orchestra this evening. Berlioz’s Symphonie Fantastique is such a staple of the repertoire that the Radio Philharmonic must have played it many times before, and it is up to the conductor and his interpretation to make it something special. And Matheuz did not disappoint. (...) Matheuz’s excited body movements (including quite a few jumps – surprisingly high ones!) never interfered with his skill as a conductor – he had the orchestra completely under control yet managed to bring out the most in them. The important melodic themes were as present as they should be, yet there was an extra sense of excitement, something beyond the score. Matheuz’s own high energy levels seemed to have seeped into the orchestra which created a fantastic performance. The standing ovation and calls of "bravo" were much deserved." (lees hele recensie op www.bachtrack.com)
over afscheidsconcert Jaap van Zweden als chef-dirigent van het Radio Filharmonisch Orkest (12 november 2011):
"De met heidense levenslust van het papier afspattende noten van Janáčeks Glagolitische Mis hebben de eeuwig actuele kracht die alleen heel grote componisten in klank weten om te zetten. Van Zweden, het op topniveau spelende orkest en het bevlogen Groot Omroepkoor lieten het fantastisch van het podium rollen. Het volume was al op de grote maten van veel Amerikaanse zalen berekend." (Roeland Hazendonk in Het Parool, 14 november 2011)
"Jaap van Zweden vertrok zaterdag als chef-dirigent van het Radio Filharmonisch Orkest, en deed dat zonder al te veel poespas. (...) Geen afscheid met een 'makkelijk' scorende Mahler of Bruckner, maar met een inventieve combinatie van een nieuw vioolconcert van Jennofer Higdon en de Glagolitische mis van Leos Janacek. (...) Schitterende bijdragen van het Groot Omroepkoor dat precies de bijtende klank vond die Van Zweden in het virtuoos spelende Radio Filharmonisch naar boven riep. En Leo van Doeselaar excelleerde op het orgel. Bye, bye and so long Jaap!" (Peter van de Lint in Trouw, 14 november 2011)
"Aan het hoge voltage van de uitvoering werd ook bijgedragen door het Groot Omroepkoor, vier vocale solisten en de organist Leo van Doeselaar. (...) Al met al bewees de ZaterdagMatinee zich weer eens als de belangwekkendste concertserie van het land." (Thiemo Wind in De Telegraaf, 14 november 2011)
over Shostakovich's Symfonie nr. 10 in De Vrijdag van Vredenburg, 4 november 2011:
"Shostakovich’s Symphony No.10 is one of the most beautiful pieces of music I know. It has innumerable melodies each as beautiful as the next, which completely take hold of you. The Radio Philharmonic Orchestra can always be relied on to perform Shostakovich's Symphonies at an extremely high level – and tonight was no exception. (...) The Radio Philharmonic Orchestra were led by Pablo Heras-Casado into a faultless performance - loud when it needed to be loud, I would particularly like to compliment Maike Grobbenhaar who played the piccolo- but with such beauty and nuance in the slower and more quiet section. The second movement was played at a high pace that suited the interpretation (indeed, it can hardly be played too fast but can certainly be too slow) and made everyone forget to catch their breath for the entirety of the movement. (...) In all my experience of going to concerts, I would have to say that seeing Shostakovich’s 10th Symphony is always one of the most fulfilling experiences and tonight’s performance once again confirmed this – what incredible music!" (www.bachtrack.com, Renée Reitsma, 7 november 2011)
Bay Area Reporter (San Francisco), Tim Pfaff (3 november 2011), over de Parsifal-cd/dvd:
"So, good that Parsifal, the Master's last opus, flew the coop, against his orders, to land, for the first time, in Amsterdam in 1905. It was there, more than a century later, that the Netherlands Radio Philharmonic Orchestra, under Jaap van Zweden, gave a recently released (Challenge) concert performance that ranks as among the best ever, and would have been easy to miss.
As it must be to capture this elusive if magnificent score, the recording is wonderfully spacious, and van Zweden's grasp of it down to its finest detail as well as over its very long arcs is clear from the start. And even if the cast is fairly standard-issue European at this moment in the Zeitgeist, they're all heard at their best and work in fine ensemble.
(...)
But the real test this recording passes is that you forget all the details as you fall into the opera's telltale spell, without which a performance has nothing. If someone tries to tell you what Parsifal means, turn an indulgent ear. I know people who have translated it for performance who have scratched their heads for acts at a time, wondering what it all means. But we Parsifal hands all know it when we hear it, and this recording is one of those holy spaces." (> bestel cd)
over La Gioconda (Ponchielli) in de NTR ZaterdagMatinee, 15 oktober 2011:
"Onder Bartoletti's leiding toonde het Radio Filharmonisch Orkest nog maar weer eens aan dat het één van de allerbeste orkesten van Nederland is en zong het Groot Omroepkoor de engelen van hun wolken." (Het Parool, Erik Voermans, 17 oktober 2011)
"Westbroek werd omringd door een cast met tal van grote stemmen, voortreffelijke koren en een gedreven orkest onder leiding van de energieke Bartoletti." (NRC, Kasper Jansen, 17 oktober 2011)
"De hoogbejaarde Bartoletti oogt kwetsbaar, maar dirigeert vitaal. Zo Italiaans in soepele fraseringen en markante ritmiek kan het fantastisch spelende Radio Filharmonisch Orkest dus ook klinken. (...) Na afloop produceerde het enthousiaste publiek nog meer decibels dan het sublieme Groot Omroepkoor, het Nationaal Jongenskoor en het Nationaal Kinderkoor tijdens deze gedenkwaardige uitvoering." (De Telegraaf, Eddie Vetter, 17 oktober 2011)
"De ZaterdagMatinee had weer eens kosten noch moeite gespaard om dit ten onrechte verwaarloosde werk een glinsterende uitvoering te bezorgen. Met alles erop en eraan, uitmuntende kinderkoren, een groots zingend Groot Omroepkoor en een zinderend spelend Radio Filharmomisch Orkest. Het grootste wonder van deze middag was misschien wel Bartoletti. De breekbare kleine maestro met wit coltruitje aan, kieperde me daar toch een bak Italiaanse operacultuur en -stijl uit zijn expressieve handen!" (Trouw, Peter van der Lint, 17 oktober 2011)
Le sacre du printemps van Igor Stravinsky o.l.v. James Gaffigan
(NTR ZaterdagMatinee 1 oktober 2011, tevens opening Brasil Festival Amsterdam)
"Na het Braziliaanse feestgedruis kwam de Sacre binnen als een strak stromend, grimmig werk dat door zijn oerkracht culturen overstijgt. Gaffigan en het RFO etaleerden in een middag een enorme veelzijdigheid." (de Volkskrant, Lonneke Regter, 3 okt) "Goed dat Gaffigan de teugels strak hield. Ook in Stravinsky's Le sacre du printemps kwam de meeste energie vrij wanneer de jonge Amerikaan scherp richting gaf aan de karakteristieke ritmes. Suizende oren na afloop." (Trouw, Frederike Bernstsen, 5 okt) > lees meer
cd Der Sturm van Frank Martin door Radio Filharmonisch Orkest en Groot Omroepkoor o.l.v. Thierry Fischer
(live opname NTR ZaterdagMatinee 11 oktober 2008)
"Een prachtig klinkende live opname van oktober 2008 vanuit het Concertgebouw. (…) De concertante uitvoering van deze opera met een superieur spelend Radio Filharmonisch Orkest en Groot Omroepkoor vraagt om twaalf solisten, waaronder de niet te overtreffen bas Robert Holl. Maar op de overige solisten is ook al weinig af te dingen. (…) Het NTR-opnameteam met klankregisseur Gerard Westerdaal zorgde voor een prachtige, ruimtelijk klinkende opname." (De Gooi- en Eemlander, Tjako Fennema, 24 sep)
"A truly great performance"
(www.bachtrack.com, 14/9/2011, over het Pianoconcert voor de Linkerhand van Maurice Ravel, Zondagochtend Concert 11 sep 2011)
"The concerto is typical Ravel in many ways, not least of all in its exciting rhythms that take over the concerto half way through. The dialogue between the piano and orchestra was executed perfectly and Serge Baudo made sure the pace was kept up thereby leading the Radio Philharmonic Orchestra and Nikolai Lugansky in a truly great performance."
"Anregend, ausgewogen, aufregend"
(Opernwelt, september 2011, over de Parsifal-cd)
Die von Wagner für das Bayreuther Festspielhaus konzipierten Klangfarben kommen, nicht zuletzt dank der hochauflösenden Technik, bestens zur Geltung. Das Orchester soll ja nicht in unendlich ausdifferenzierte Einzelstimmen zerfallen, sondern neue, unerhörte Abtönungen und Mischklänge hervorbringen. Davond zeugt dieses audiophile Dokument in hohem Masse, vor allem im Zusammenspiel von Orchester und Sängerstimmen. Van Zwedens Dirigat ist nicht spektakulär, gerade deshalb beeindruckt es. Kein Falsches Pathos, keine übertriebene Weihe." > meer recensies
De Britse pers over het RFO-debuut op de BBC Proms op 30 augustus 2011:
"It was good news for those with a train to catch, as the conductor shaved 10 minutes off the projected running time. But was it good news for Bruckner? In the urgent, exciting account of the opening allegro moderato, it clearly was, with van Zweden’s structural control creating a cohesiveness that the music by no means guarantees." (The Telegraph) > lees meer...
"By any standards this is a superb ensemble, with woodwind and brass that would grace any orchestra in the world, together with strings of wonderful flexibility and depth. Van Zweden's Bruckner is not monumental so much as yearningly expressive; its great paragraphs are not hewn from granite but carefully moulded to fit, and powered with an extraordinary dramatic energy. (The Guardian) > lees meer...
"Van Zweden imponeert met orgelende Bruckner"
"Met Bruckners Achtste symfonie wist hij met het Radio Filharmonisch vrijdag in het Concertgebouw te imponeren. Houtinstrumenten opereerden als veelkleurig orgeltje, violen schakelden soepel tussen een vorstelijke en schichtige klank, het kwartet Wagnertuba’s was onfeilbaar.
Van Zweden stond daarbij een Wagneriaanse Bruckner voor ogen, vol van verlangen en wilde kopercharges. Het tempo viel soms al te gretig voorover, maar in het Adagio benaderde Van Zweden de zinderende climax met engelengeduld – niet gehinderd door de zachte beats die doordrongen vanaf de Uitmarkt." (NRC Handelsblad, Floris Don - maandag 29 augustus 2011) > meer informatie over dit concert
"Radio Filharmonisch Orkest kan mee met de internationale top"
“In Londen gaan het Radio Filharmonisch Orkest en zijn chef indruk maken. Bruckners Achtste kreeg een geweldige uitvoering. Van Zweden geeft Bruckners monumentale kolos een opmerkelijk dramatische lading en spint grootse lange lijnen in de weidse klanklandschappen die Bruckner in deze symfonie meer dan in de andere acht als een doorgaand geheel wist uit te serveren.
Vooral het eerste deel is in Van Zwedens visie een heftig geladen verhaal, dat in de ferm aangezette strijkerspartijen soms bijna Mahleriaanse dramatiek kreeg en trefzeker opgebouwd in een duister geladen wegsterven eindigde dat treffend Bruckners eigen omschrijving van dat slot raakte – doodsklokken.
Bijzonder is hoe in deze interpretatie strakke, perfect gedoseerde, heldere architectuur in geluid samengaat met een emotionele lading die oprecht ouderwets romantisch doorleefd is. (…) Ook heel bijzonder is dat het geen moment in pathos of vals sentiment uitmondt. Het is allemaal enorm direct en zelden hoor je Bruckner zo opwindend en zo goed op tempo gespeeld. (…) Het Radio Filharmonisch Orkest was in topvorm en kan in die staat mee met de internationale top.” (Het Parool, Roeland Hazendonk - maandag 29 augustus 2011) > meer informatie over dit concert